סיפור קצר על בית ומשפחה ביום שישי

'yom shishi' İbranice’de ne anlama gelir?

İbranice haftanın günlerine isim vermez, onları numaralar. Pazar יום ראשון, yani 'birinci gün’dür çünkü İsrail’de hafta Pazar günü başlar; bu da Cuma’yı יום שישי, 'altıncı gün' yapar. Yalnız שבת (Shabbat) gerçek bir isim alır. Bu yüzden hikayede ebeveynler Cuma sabahı işte, çocuklar okulda: İsrail’de hafta sonu Cuma–Cumartesi’dir, çalışma haftası tekrar Pazar günü başlar.

Cuma kendisi ikiye bölünür: יום שישי sabahı hâlâ okul ve iş yarım günüdür, öğleden sonra ise ülke بأكramı Cuma akşam yemeğine doğru yavaşlar. Hikaye bunu net söyler: אבל מחר שבת. בשבת כולם בבית — 'ama yarın Şabat. Şabat günü herkes evde', yemek yiyor, içiyor, dinleniyor.