Практика местоимений чей? и у кого есть?

“у кого есть” Rusça’da ne anlama gelir?

Günlük Rusça’da “sahip olmak” anlamına gelen yaygın bir fiil yok. Mülkiyet у + iyelik halinde zamir + есть kalıbıyla ifade edilir: kelime kelime “kimin yanında [bir şey] var?” Yani у кого есть часы? demek “kimin saatı var?” — kelime kelime “kimin yanında bir saat var?” Kalıbı bir kez görürsünüz — у меня, у тебя, у нас, у них — ve Rusça’nın herhangi bir şeyi sahiplenmeyi nasıl anlattığını kavramış olursunuz.

Kliptte günlük isimlerle pratik yapılıyor: saat, köpek, dizüstü bilgisayar, kedi, anahtarlar, para, bilet. Her alışveriş mülkiyet sorusunu cevabıyla (у меня есть ноутбук — “dizüstü bilgisayarım var\)) ve ardından karşılık gelen sahiplik sorusuyla eşleştiriyor: чьи это часы? — это мои часы (”bu saat kimin? — bu benim saatim\)). İki yapı birbirini pekiştiriyor: у кого есть? kimin sahipliğini kurar; чей?/чья?/чьё?/чьи? kimin olduğunu sorar. Rusça’da иметь (sahip olmak) fiili var ama günlük konuşmada resmi veya kitabi kulağa hoş gelir — asıl yerli konuşmacıların gönül rahatlığıyla kullandığı yapı у + iyelik hali + есть kalıbıdır.